საქართველოს მთავრობის დადგენილება №26–1

საქართველოს მთავრობის
2009 წლის 18 თებერვლის
# 26 დადგენილებით

საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს

დ ე ბ უ ლ ე ბ ა

მუხლი 1. ზოგადი დებულებანი

1. საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტრო (შემ¬დგომში - სამინისტრო) არის საქართველოს კონსტიტუციის, ,,სა¬ქარ¬თველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ" საქართველოს კანონის შესა¬ბამისად შექმნილი სამთავრობო დაწესებულება.
2. სამინისტრო თავისი საქმიანობისას ხელმძღვანელობს სა¬ქართველოს კონსტიტუციით, საერთაშორისო სამართლის სა¬ყო¬ველთაოდ აღიარებული პრინციპებითა და ნორმებით, საერთა¬შორისო ხელშეკრულებებით, საქართველოს კანონმდებლობით და ამ დებულებით.
3. სამინისტრო ახორციელებს საქართველოს სოფლის მეურ¬ნეობის განვითარების ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუ¬შავებასა და მისი შესრულების კონტროლს.
4. სამინისტროს დაფინანსების წყაროა სახელმწიფო ბიუ¬ჯეტი.
5. სამინისტროს აქვს ბეჭედი საქართველოს სახელ¬¬მწიფო გერ¬ბის გამოსახულებითა და თავისი სახელწოდებით, შესაბა¬მისი ბეჭდები და შტამპები, დამოუკიდებელი ბალანსი, ანგარიში სა¬ქარ¬თველოს ხაზინაში, ემბლემა და სატიტულო ფურცელი თა¬ვისი დასახელებითა და საქართველოს სახელმწიფო გერბის გა¬მო¬სახულებით.
6. სამინისტროს იურიდიული მისამართია: 0159, ქ. თბილისი, მარშალ გელოვანის გამზირი #6.

მუხლი 2. სამინისტროს მმართველობის სფერო და
ამოცანები

1. სამინისტროს მმართველობის სფეროა აგროსასურსათო, ნიადაგის ნაყოფიერების გაზრდის, კომპეტენციის ფარგლებში მცენარეთა დაცვის, მეცხოველეობის, აგროსაინჟინრო და ვეტერინარიის დარგები.
2. სამინისტროს ამოცანებია:
ა) ქვეყანაში აგრარული რეფორმების განხორციელება ეროვ¬ნული ტრადიციებისა და საერთაშორისო გამოცდილების გათ¬ვალისწინებით;
ბ) ქვეყანაში სოფლის მეურნეობის, კვებისა და გადამ¬მუშავებელი მრეწველობის პროდუქციის წარმოებისათვის ხელ¬შეწყობა;
გ) აგროსასურსათო სექტორში (შემდგომში - სექტორი) შემოსავლების ზრდისა და სასურსათო უსაფრთხოების უზრუნ¬ველყოფისათვის ხელშეწყობა სოფლის მეურნეობის მდგრადი განვითარების პრინციპების გათვალისწინებით;
დ) მწარმოებელთა და მომხმარებელთა ინტერესების ჰარ¬მონიზაციისათვის ხელშეწყობა;
ე) სოფლის მეურნეობის ეკოლოგიურად სუფთა პროდუქ¬ციისა და ბიოაგროწარმოებისათვის ხელშეწყობა;
ვ) საექსპორტო პოტენციალის გამოყენების, საერთაშორისო ბაზარზე პოზიციების მოპოვებისა და განმტკიცებისათვის ხელშეწყობა;
ზ) სოფლის მეურნეობის პროდუქციისა და სურსათის წარმოება-რეალიზაციაში საერთაშორისო გამოცდილების გავ¬რცე¬ლებისათვის ხელშეწყობა;
თ) სექტორის სტრატეგიის შემუშავება;
ი) სექტორის სამართლებრივი ბაზის ჩამოყალიბებისა და სრულყოფის მიზნით ნორმატიული აქტების პროექტების მომ¬ზა¬დება ან მათ მომზადებაში მონაწილეობის მიღება;
კ) შიდა და გარე ბაზრების მდგომარეობისა და ტენდენ¬ციების შესახებ ინფორმაციის მოპოვება და ანალიზი;
ლ) სექტორში დასაქმებული მეურნე სუბიექტების სამეც¬ნიერო-საკონსულტაციო მომსახურების, პროფესიული ცოდნის და¬უფ¬ლებისა და კვალიფიკაციის ამაღლების ორგანიზებისათვის ხელ¬შეწყობა;
მ) ქვეყნის საფინანსო-ეკონომიკური პოლიტიკის შემუშა¬ვებაში მონაწილეობის მიღება;
ნ) სექტორში საერთაშორისო ურთიერთობის განვითარე¬ბისათვის ხელშეწყობა, თანამშრომლობის პრიორიტე¬ტუ¬ლი მი¬მარ¬თულებების განსაზღვრა და საერთაშორისო პროგრამების მარ¬თვა კომპეტენციის ფარგლებში;
ო) ¨`ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ~¨ საქარ¬თველოს კანონის შესაბამისად სამინისტროს კომპეტენციას მიკუთვნებული ნებართვებისა და ლიცენზიების გაცემა და სანე¬ბართვო-სალიცენზიო პირობების შესრულების ზედამ¬ხედველობა;
პ) თავისი კომპეტენციის ფარგლებში საბაზრო ინფრას¬ტრუქტურის ფორმირებისათვის ხელშეწყობა;
ჟ) სოფლის მეურნეობის პროდუქციის ტექნიკური რეგლა¬მენ¬ტების შემუშავება;
რ) ნიადაგის ნაყოფიერების მდგომარეობის შეფასების სამუშაოთა კოორდინაცია და მონიტორინგი;
ს) დარგების მიხედვით პროგრამების შემუშავება და მათი განხორციელების ხელშეწყობა;
ტ) სექტორში არასამთავრობო ორგანიზაციების საქმია¬ნო¬ბისათვის ხელშეწყობა;
უ) პესტიციდების, აგროქიმიკატების, მცენარეთა და ცხო¬ველთა ახალი ჯიშების გამოცდის ორგანიზება და რეგისტრაცია;
ფ) ქვეყნის ტერიტორიის დაცვა სასოფლო-სამეურნეო კარანტინის ობიექტების შემოღწევისაგან;
ქ) სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის სახელმწიფო ზედამხედ¬ველობა და აღრიცხვა;
ღ) სამელიორაციო ასოციაციების ჩამოყალიბება და მათი ფუნქციონირებისათვის ხელშეწყობა;
ყ) პესტიციდებისა და აგროქიმიკატების საჭიროების პროგ¬ნოზირება და მათი გამოყენებისათვის ხელშეწყობა;
შ) მეცხოველეობის საქმიანობის კოორდინაცია;
ჩ) კანონმდებლობით გათვალისწინებული სხვა ამოცანების შესრულება კომპეტენციის ფარგლებში.

მუხლი 3. სამინისტროს უფლება-მოვალეობანი

სამინისტროს უფლება-მოვალეობანია:
ა) კანონმდებლობის ფარგლებში მოითხოვოს და მიიღოს საჭირო ინფორმაცია სამინისტროებისა და უწყებებისაგან ქვეყ¬ნის აგრარული და სასურსათო მდგომარეობის ანალიზისა და პროგნოზირების შესახებ;
ბ) მონაწილეობა მიიღოს ქვეყნის ეკონომიკური და სოცია¬ლური პოლიტიკის, ნორმატიული აქტების, სახელმწიფო პროგ¬რამებისა და სახელმწიფო ბიუჯეტის შემუშავებაში;
გ) კანონმდებლობით დადგენილი წესით შეიმუშაოს და გამოსცეს ნორმატიული და ინდივიდუალური ხასიათის სამარ¬თლებრივი აქტები;
დ) დადგენილი წესით, დაკისრებული ამოცანების გადა¬საწყვეტად შექმნას სამეცნიერო-საკონსულტაციო საბჭო და სხვადასხვა სახის კომისიები;
ე) გამართოს თათბირები, სემინარები, კონფერენციები და სიმპოზიუმები თავის კომპეტენციას მიკუთვნებულ საკითხებზე;
ვ) დადგენილი წესით მიავლინოს საზღვარგარეთ სპეცია¬ლისტები კვალიფიკაციის ასამაღლებლად, გამოცდილების შე¬სას¬წავლად, კონფერენციებსა და სხვა სახის შეკრებებში მონა¬წილეობის მისაღებად;
ზ) თავისი კომპეტენციის ფარგლებში დაამყაროს ურთიერ¬თობა სხვა ქვეყნების შესაბამის სახელმწიფო ორგანოებთან და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან, აგრეთვე იურიდიულ და ფიზიკურ პირებთან;
თ) უხელმძღვანელოს სამინისტროს სისტემის დაწესებუ¬ლებებისა და ორგანიზაციების საქმიანობას;
ი) საქართველოს მთავრობას პერიოდულად მოახსენოს მინი¬ჭებული უფლებამოსილების განხორციელების მიმდინა¬რეობის შესახებ;
კ) უზრუნველყოს ურთიერთობა მოსახლეობასთან უშუა¬ლოდ ან/და მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით;
ლ) უზრუნველყოს სამინისტროს მატერიალურ-ტექნიკური ბა¬ზის სრულყოფა და გაფართოება, თანამშრომელთა მატერია¬ლური სტიმულირება კანონმდებლობით დადგენილი წესით;
მ) გამოვიდეს სასამართლოში მოსარჩელედ და მოპასუხედ;
ნ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით, საქარ¬თველოს პრეზიდენტის აქტებით, საქართველოს მთავრობის დად¬გე¬ნილებებითა და ამ დებულებით განსაზღვრული სხვა უფლება¬მოსილებანი.

მუხლი 4. სამინისტროს ხელმძღვანელობა

1. სამინისტროს ხელმძღვანელობს საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრი, რომელსაც საქართველოს პრეზიდენტის თანხმობით თანამდებობაზე ნიშნავს საქართველოს პრემიერ-მინისტრი.
2. მინისტრს ჰყავს სამი მოადგილე, მათ შორის ერთი _ პირ¬ველი, რომელთაც მინისტრის წარდგინებით, საქართველოს პრე¬ზიდენტთან შეთანხმებით თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდე¬ბობიდან ათავისუფლებს საქართველოს პრემიერ-მინისტრი.
3. მინისტრის პირველი მოადგილისა და მოადგილეების უფლებამოსილებანი და კომპეტენციის სფერო განისაზღვრება მინისტრის ბრძანებით.
4. მინისტრის დავალებით მინისტრის ერთ-ერთი მოადგილე ახორციელებს საპარლამენტო მდივნის ფუნქციას.
5. მინისტრის არყოფნისას სამინისტროს საქმიანობას ხელ¬მძღვანელობს მინისტრის პირველი მოადგილე.

მუხლი 5. მინისტრის უფლება-მოვალეობანი

1. მინისტრი:
ა) ხელმძღვანელობს სამინისტროს, წარმართავს მის საქმიანობას და წყვეტს სამინისტროს გამგებლობის სფეროს მიკუთვნებულ საკითხებს;
ბ) პასუხისმგებელია საქართველოს კონსტიტუციის, საქართველოს კანონების, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებებისა და განკარგულებების, საქართველოს მთავრობისა და პრემიერ-მინისტრის სამართლებრივი აქტების შესრულებისათვის;
გ) თვალყურს ადევნებს სამინისტროს სტრუქტურული ქვედანაყოფებისა და სამინისტროს მმართველობის სფეროს მიკუთვნებულ სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების, საჯარო სამართლის იურიდიული პირებისა და ტერიტორიული ორგანოების მიერ თავიანთი მოვალეობების შესრულების მიმდინარეობას და კანონით დადგენილი წესით ახორციელებს სამინისტროს საჯარო მოსამსახურეთა გადაწყვეტილებებისა და საქმიანობის სამსახურებრივ ზედამხედველობას;
დ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, საკუთარი კომპეტენციის ფარგლებში თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს სამინისტროს საშტატო ნუსხით გათვალისწინებულ საჯარო მოსამსახურეებს, ტერიტორიულ ორგანოთა მოხელეებს, მმართველობის სფეროს მიკუთვნებული სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულებისა და საჯარო სამართლის იურიდიული პირების ხელმძღვანელებს, გარდა კანონით გათვალისწინებული შემთხვევებისა;
ე) პრემიერ-მინისტრს წარუდგენს წინადადებებს სამინისტროს წლიური ბიუჯეტის შემოსავლისა და გასავლის საკითხებზე, აუცილებლობის შემთხვევაში - დამატებითი ბიუჯეტის პროექტზე, იღებს გადაწყვეტილებებს საბიუჯეტო სახსრების მიზნობრივი გამოყენების შესახებ და პასუხისმგებელია ბიუჯეტის ზუსტად და მიზანშეწონილად შესრულებისათვის;
ვ) სახელმწიფო ბიუჯეტის შესაბამისად ამტკიცებს სამინისტროს მმართველობის სფეროს მიკუთვნებულ სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების ხარჯთა ნუსხას, ახორციელებს მისი შესრულების კონტროლს და აუცილებლობის შემთხვევაში იძლევა მითითებებს საბიუჯეტო სახსრების გამოყენების შესახებ;
ზ) ადგენს სამინისტროს მმართველობის სფეროს მიკუთვნებულ სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების სტრუქტურასა და საქმისწარმოების წესს, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ისინი დადგენილია მინისტრის ბრძანების ზემდგომი სამართლებრივი აქტებით;
თ) ამტკიცებს სამინისტროს მმართველობის სფეროში არსებული სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების, ტერიტორიული ორგანოების, ცენტრალური აპარატის სტრუქტურული ქვედანაყოფებისა და, კანონმდებლობით განსაზღვრულ შემთხვევებში, საჯარო სამართლის იურიდიული პირების დებულებებს;
ი) წარმოადგენს სამინისტროს ან ანიჭებს სამინისტროს თანამშრომლებს საქართველოს სასამართლოებში წარმომადგენლობის უფლებამოსილებას;
კ) განსაზღვრავს მინისტრის პირველი მოადგილის, მოადგილეებისა და სტრუქტურული ქვედანაყოფების ხელმძღვანელთა პასუხისმგებლობას სამინისტროს საქმიანობის ცალკეულ მიმართულებათა მართვის სფეროში;
ლ) დადგენილი წესით წარადგენს სამინისტროს მოსამსახურეებს საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოების მისანიჭებლად;
მ) უფლებამოსილია შექმნას საკონკურსო-საატესტაციო კომისია;
ნ) დადგენილი წესით იღებს გადაწყვეტილებას სამინისტროს სისტემაში შემავალ მოხელეთა წახალისებისა და დისციპლინური პასუხისმგებლობის შესახებ;
ო) ამტკიცებს სამინისტროს შინაგანაწესს;
პ) პასუხს აგებს სამინისტროსათვის გადაცემული სახელმწიფო ქონებისა და ფინანსური სახსრების მიზნობრივი გამოყენებისათვის;
ჟ) განსაზღვრავს ფულადი ჯილდოს (პრემია), აგრეთვე, განსაკუთრებულ შემთხვევებში, ერთჯერადი დახმარების რაოდენობას;
რ) საქართველოს პრემიერ-მინისტრს წარუდგენს სამინისტროს საქმიანობის ანგარიშს;
ს) მონაწილეობს მთავრობის სხდომებში;
ტ) ითანხმებს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის მინისტრის დანიშვნას;
უ) მინისტრი სამსახურებრივი ზედამხედველობის განხორციელებისას გამოსცემს ინდივიდუალურ სამართლებრივ აქტებს.

2. თუ სამინისტროს გამგებლობის სფეროს მიკუთვნებული საკითხი ეხება აგრეთვე სხვა სამინისტროს, მინისტრი გადაწყვეტილებას ათანხმებს შესაბამის მინისტრთან. თანხმობის მიუღწევლობის შემთხვევაში საკითხი განიხილება საქართველოს მთავრობის სხდომაზე.

3. მინისტრი პასუხისმგებელია სამინისტროს ბალანსზე რიცხული სახელმწიფო ქონების დაცვისა და გამოყენებისათვის და ორგანიზებას უწევს ამ საქმიანობას საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

4. მინისტრს შეუძლია თავისი მმართველობის სფეროში შექმნას კომისიები და საბჭოები სათათბირო უფლებით, განსაზღვროს მათი უფლება-მოვალეობები და საქმიანობის წესი.

მუხლი 6. სამინისტროს სისტემა

სამინისტროს სისტემაში შედიან:
ა) სამინისტროს სტრუქტურული ქვედანაყოფები, რომელთა ერთიანობა ქმნის სამინისტროს ცენტრალურ აპარატს;
ბ) სამინისტროს ტერიტორიული ორგანოები;
გ) სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება;
დ) საჯარო სამართლის იურიდიული პირები, რომელთა სახელმწიფო კონტროლს ახორციელებს საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტრო.

 

მუხლი 7. სამინისტროს სტრუქტურული ქვედანაყოფები

1. სამინისტროს სტრუქტურული ქვედანაყოფები არიან:
ა) სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტი, რომლის ძირითადი ამოცანაა სასოფლო-სამეურნეო ინფრასტრუქტურის განვითარებისა და საკონსულტაციო უზრუნველყოფისათვის ხელშეწყობა; საქართველოში თევზის მეურნეობის განვითარების ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავებასა და პრიორიტეტულ მიმართულებათა განსაზღვრაში მონაწილეობა; მეცხოველეობის განვითარებისათვის ხელშეწყობა; მემცენარეობისა და მეთესლეობის, სასოფლო-სამეურნეო ტექნოლოგიების სფეროების ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება, აგრეთვე ქვეყნის სამელიორაციო პოლიტიკის შემუშავება და მისი განხორციელების კონტროლი;
ბ) რეგიონალური მართვის დეპარტამენტი, რომლის ძირითადი ამოცანაა რეგიონალური პოლიტიკისა და მისი განვითარების თაობაზე წინადადებების შემუშავება, საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს რეგიონალური სამმართველოების ინფორმაციული უზრუნველყოფა სამინისტროს მიმდინარე და სამომავლო საქმიანობის შესახებ, სამინისტროს მიმდინარე პროექტებში რეგიონალური სამმართველოების მონაწილეობის კოორდინაცია და ხელშეწყობა, რეგიონალური სამმართველოების მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციის მიღება და დამუშავება, რეგიონალური სამმართველოების საქმიანობის კოორდინაცია; მიწის კონსოლიდაციის, ნიადაგის ხარისხობრივი შეფასების (ნიადაგის ატლასები) და მათი მდგომარეობის თაობაზე ერთიანი ბანკის შექმნა, მიწის რაციონალურად გამოყენების, ნაყოფიერების აღდგენისა და შენარჩუნების ორგანიზება; აგროქიმიის სფეროში ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება;
გ) ადმინისტრაციული დეპარტამენტი, რომლის ძირითადი ამოცანაა სამინისტროს ორგანიზაციული და ადმინისტრაციული საქმიანობის უზრუნველყოფა, რაც მოიცავს საქმისწარმოების ფუნქციების განხორციელებას, სამინისტროში სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვის კონტროლს, მინისტრის თათბირებისა და სხდომების ორგანიზებას, სამინისტროს ხელმძღვანელ პირთა საკონტროლო დავალებათა შესრულებას, მინისტრის სამუშაო გრაფიკის შედგენასა და შესრულების ორგანიზაციულ უზრუნველყოფას; მინისტრის ხელმძღვანელობით შექმნილი კომისიებისა და საბჭოების სხდომების მომზადებასა და ოქმების შედგენას. დეპარტამენტი ახორციელებს, აგრეთვე სამინისტროს სისტემის ადამიანური რესურსების მართვის ოპტიმიზაციის შესახებ წინადადებათა შემუშავებას, თავისი უფლებამოსილების ფარგლებში სამინისტროს სისტემის მოსამსახურეთა დადგენილი წესის შესაბამისად დანიშვნის, სამსახურებრივი გადაადგილების (გადაყვანის), გათავისუფლების, დისციპლინური წესით დასჯისა და წახალისების, შვებულებისა და მივლინების შესახებ ბრძანებების პროექტების მომზადებას, პროტოკოლით გათვალისწინებული ღონისძიებების განხორციელებას, პრესასა და მასობრივი ინფორმაციის სხვა საშუალებებთან ურთიერთობას, სამეურნეო საქმიანობის და, აგრეთვე მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად სახელმწიფო შესყიდვების ორგანიზებას;
დ) საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტი, რომლის ძირითადი ამოცანაა სამინისტროსათვის ხელშეწყობა საზღვარგარეთის ქვეყნებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან ურთიერთობის წარმართვაში, შესაბამისი საერთაშორისო პროგრამების კოორდინაცია; სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების ბაზრის მარკეტინგული კვლევის წარმოება, მისი მდგომარეობისა და ტენდენციების შესახებ ინფორმაციის მოპოვება და ანალიზი, საერთაშორისო ხელშეკრულებების პროექტების მომზადების, მოლაპარაკების გამართვის, ხელშეკრულების ხელმოწერისა და კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა მოქმედებათა კოორდინაცია, კომპენტენციის ფარგლებში საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და კონვენციების შესახებ დასკვნების მომზადება;
ე) იურიდიული დეპარტამენტი, რომლის ძირითადი ამოცანაა სამინისტროს სისტემის საქმიანობის სამართლებრივი უზრუნველყოფისა და პარლამენტთან ურთიერთობების კოორდინაცია, იურიდიული მომსახურებით უზრუნველყოფა, სამინისტროში მომზადებული დოკუმენტაციის სამართლებრივი ექსპერტიზა კომპეტენციის ფარგლებში, სამინისტროს ინტერესების დაცვა სასამართლოში, სამინისტროში კანონშემოქმედებითი საქმიანობისა და საქართველოს პარლამენტთან ურთიერთობის წარმართვის უზრუნველყოფა, სამინისტროს მიერ ნაკისრი სახელშეკრულებო ვალდებულებების ანალიზი და მონიტორინგი;
ვ) გენერალური ინსპექცია, რომლის ძირითადი ამოცანაა სამინისტროს სისტემის მოსამსახურეთა მიერ დისციპლინისა და კანონიერების დაცვის სამსახურებრივი კონტროლი, სამსახურებრივი პასუხისმგებლობისა და დისციპლინური გადაცდომის ფაქტების გამოვლენა, თავიდან აცილება და პრევენცია; სამინისტროს სტრუქტურული ქვედანაყოფებისა და სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების საქმიანობის კანონიერებისა და მიზანშეწონილობის ზედამხედველობა, აგრეთვე, საჯარო სამართლის იურიდიული პირების სახელმწიფო კონტროლი; სამსახურებრივი გადაცდომის ფაქტებთან დაკავშირებით შემოსული განცხადებებისა და საჩივრების განხილვა და შესაბამისი დასკვნების მომზადება;
ზ) საფინანსო-საბუღალტრო სამსახური, რომლის ძირითადი ამოცანაა სამინისტროს საფინანსო-საბიუჯეტო ურთიერთობის წარმართვა, სამინისტროს ერთიანი ბიუჯეტის პროექტის შემუშავება, სამინისტროსათვის გამოყოფილი თანხის მიზნობრივი ათვისების კონტროლი, საბიუჯეტო დაფინანსების სისტემური ანალიზი, პროგრამებისა და პროექტების დაფინანსების პირობების სრულყოფა; სამინისტროს ცენტრალური აპარატის საბღალტრო აღრიცხვის წარმოება, სამინისტროს სისტემის დაწესებულებათა მიერ წარმოდგენილი კვარტალური და წლიური ანგარიშების სისწორის კონტროლი, ნაერთი ბალანსის მომზადება, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგადასახადო დეპარტამენტისა და სხვა ორგანიზაციათა წინაშე სავალდებულო ანგარიშგება, სამინისტროსა და მისი სისტემის დაწესებულებათა საბუღალტრო აღრიცხვისა და ანგარიშგების წარმოების ერთიანი მეთოდოლოგიური საფუძვლების უზრუნველყოფა;
თ) სურსათის უვნებლობისა და რისკის ანალიზის სამმართველო, რომლის ძირითადი ამოცანაა ქვეყანაში სურსათის უვნებლობისა და ხარისხის უზრუნველყოფის პოლიტიკის შემუშავება და მისი განხორციელების კონტროლი; სურსათის უვნებლობასთან დაკავშირებული რისკის შეფასება და ანალიზი, კრიზისული მდგომარეობის მართვის სისტემის ორგანიზება.

მუხლი 8. სამინისტროს ტერიტორიული ორგანოები

1. სამინისტროს ტერიტორიული ორგანოები არიან:
ა) გარე კახეთის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
ბ) შიდა კახეთის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
გ) შიდა ქართლის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
დ) ქვემო ქართლის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
ე) მცხეთა-მთიანეთის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
ვ) სამცხე-ჯავახეთის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
ზ) რაჭა-ლეჩხუმი-ქვემო სვანეთის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
თ) იმერეთის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
ი) სამეგრელო-ზემო სვანეთის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო;
კ) გურიის სოფლის მეურნეობის რეგიონალური სამმართველო.

2. საქართველოს ის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები, რომლებზეც ვრცელდება ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ტერიტორიული ორგანოს უფლებამოსილე¬ბანი, განისაზღვრება საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრის ბრძანებით.

3. სამინისტროს ტერიტორიული ორგანო საკუთარი კომპეტენციის ფარგლებში წარმოადგენს სამინისტროს.

4. სამინისტროს ტერიტორიული ორგანოს საჯარო მოხელეებს თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს მინისტრი.

5. სამინისტროს ტერიტორიული ორგანოს მმართველობის სფერო, უფლება-მოვალეობანი და საქმიანობის ძირითადი მიმათულებები განისაზღვრება ტერიტორიული ორგანოს დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს მინისტრი.

მუხლი 9. სამინისტროს სისტემაში არსებული სახელმწიფო
საქვეუწყებო დაწესებულება

1. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება არის სამინისტროს გამგებლობაში არსებული აღმასრულებელი ხელისუფლების დაწესებულება.

2. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება იქმნება, გარდაიქმნება და საქმიანობას წყვეტს კანონის ან მთავრობის დადგენილების საფუძველზე.

3. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება ფინანსდება სახელმწიფო ბიუჯეტიდან.

4. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების დებულებას ამტკიცებს მინისტრი.

5. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების ხელმძღვანელს მინისტრის წარდგინებით თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს პრემიერ-მინისტრი.

6. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების რეგისტრაციას საქართველოს მთავრობა ახორციელებს სპეციალურ რეესტრში.

7. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების ტერიტორიული ორგანოს შექმნის, გარდაქმნისა და საქმიანობის შეწყვეტის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს მინისტრი, თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი.

8. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების ტერიტორიული ორგანო წარმოადგენს ამ დაწესებულებას შესაბამის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებში.

9. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების ტერიტორიული ორგანოს ხელმძღვანელსა და მის მოადგილეს ამ დაწესებულების ხელმძღვანელის წარდგინებით თანამდებობაზე ნიშნავს და თანამდებობიდან ათავისუფლებს მინისტრი.

10. სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების ტერიტორიული ორგანოს მმართველობის სფერო, უფლება-მოვალეობანი და საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები განისაზღვრება ტერიტორიული ორგანოს დებულებით, რომელსაც ამტკიცებს მინისტრი.

11. სამინისტროს გამგებლობაშია სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულება  სურსათის უვნებლობის, ვეტერინარიისა და მცენარეთა დაცვის ეროვნული სამსახური.

მუხლი 10. სამინისტროს სისტემაში შემავალი საჯარო
სამართლის იურიდიული პირები


1. საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით სამინისტროს მმართველობის სფეროში იქმნება საჯარო სამართლის იურიდიული პირები.

2. სამინისტროს მმართველობის სფეროში შექმნილი საჯარო სამართლის იურიდიული პირების საქმიანობის სახელმწიფო კონტროლს ახორციელებს სამინისტრო.

3. სამინისტროს სახელმწიფო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სამართლის იურიდიული პირები არიან:
ა) ვაზისა და ღვინის დეპარტამენტი სამტრესტი
ბ) საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს ლაბორატორია;
გ) მსოფლიო ბანკის ფინანსური მხარდაჭერით განსახორციელებელი საქართველოს სოფლის მეურნეობის განვითარების პროექტების საკოორდინაციო ცენტრი.

მუხლი 11. სამინისტროს რეორგანიზაცია და ლიკვიდაცია

სამინისტროს რეორგანიზაცია და ლიკვიდაცია ხდება კანონმდებლობით დადგენილი წესით.